Flexi-jobs vanaf 1 juli 2026: ruimer toepassingsgebied, maar geen vrij spel
De flexi-jobhervorming is voorzien vanaf 1 juli 2026. Het wetsontwerp werd door de Kamer van Volksvertegenwoordigers aangenomen op 18 juni 2026. Op basis van deze tekst zullen hieronder enkele van de belangrijkste wijzigingen worden weergegeven.
De meest spraakmakende wijziging is dat flexi-jobs in principe mogelijk worden in de volledige private én publieke sector. Daarmee wordt de huidige logica omgedraaid: flexi-jobs zijn niet langer enkel toegelaten in bepaalde sectoren, maar worden in principe algemeen mogelijk.
Dat is relevant voor private werkgevers, maar ook voor lokale besturen en andere publieke werkgevers. Ook zij zullen in principe een beroep kunnen doen op flexi-jobbers, bijvoorbeeld om tijdelijke noden, piekmomenten of moeilijk voorspelbare personeelsbehoeften op te vangen. In de publieke sector moet daarbij wel rekening worden gehouden met de toepasselijke rechtspositieregeling. Functies die enkel door statutair personeel kunnen worden ingevuld, kunnen dus niet zomaar via een flexi-job worden uitgeoefend.
Ook in de private sector blijft voorzichtigheid geboden. Sectoren behouden de mogelijkheid om flexi-jobs volledig of gedeeltelijk uit te sluiten via een opt-out. Op een later moment kan de sector overgaan tot een opt-in. Voor werkgevers blijft de eerste reflex dus sectoraal.
Daarnaast betekent de uitbreiding niet dat elke functie automatisch in aanmerking komt. De regels inzake toegang tot beschermde beroepen blijven van toepassing. Zorgfuncties kunnen onder het flexi-jobstelsel vallen, maar enkel met respect voor de toepasselijke diploma- en kwalificatievereisten. Voor artistieke, artistiek-technische en artistiek-ondersteunende functies blijft dan weer een algemene wettelijke uitsluiting gelden.
Verder worden enkele bestaande beperkingen versoepeld. Zo zal een voltijdse werknemer onder bepaalde voorwaarden een flexi-job kunnen uitoefenen bij een verbonden onderneming. Ook uitzendkrachten kunnen voortaan als flexi-jobwerknemer worden tewerkgesteld, maar niet bij dezelfde gebruiker.
Voor werkgevers biedt de hervorming bijkomende mogelijkheden om flexibel in te spelen op personeelsnoden. Toch blijven flexi-jobs geen juridisch “plug and play”-systeem. Voor elke concrete tewerkstelling moet worden nagegaan of de sector het systeem toelaat, of de functie in aanmerking komt en of de werknemer aan de voorwaarden voldoet.
De kernboodschap is dus eenvoudig: flexi-jobs worden ruimer inzetbaar, maar vragen nog steeds een correcte juridische en administratieve check vooraf.